Przysadka mózgowa

Guzy przysadki mózgowej to rzadkie nowotwory, których częstość występowania szacuje się na 6 przypadków na 100 tys. osób rocznie. Stanowią około 15–20% wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych. W ponad 95% są to łagodne gruczolaki przedniego płata przysadki. Guzy dzieli się na hormonalnie czynne i nieczynne; najczęstsze to guzy wydzielające prolaktynę.
Rak przysadki należy do bardzo rzadkich rozpoznań. Dokładne przyczyny powstawania tego nowotworu nie zostały do tej pory w pełni poznane. U części chorych za rozwój nowotworu odpowiadają mutacje genetyczne. Objawy zależą od typu i wielkości zmiany, np. mikrogruczolaki mogą przebiegać bezobjawowo lub powodować zaburzenia zależne od nadmiaru wydzielanych hormonów, a makrogruczolaki mogą prowadzić do zaburzeń neurologicznych, m.in. pogorszenia widzenia. Leczenie jest wielokierunkowe i może obejmować hormonoterapię, leczenie operacyjne i czasem radioterapię. Wybór strategii zależy od aktywności hormonalnej guza, jego wielkości i naciekania na sąsiednie struktury. Rokowanie zależy od tego, jaki jest guz, jak duży i czy wydziela hormony. Najlepiej rokują małe guzy, które nie naciekają sąsiednich struktur i można je łatwo usunąć lub kontrolować farmakologicznie. Bardziej rzadkie, złośliwe guzy wymagają dłuższego leczenia i częstszych badań kontrolnych.