Postępowanie po leczeniu

Po leczeniu raka tarczycy ważne jest regularne monitorowanie zdrowia, ponieważ ryzyko nawrotu jest największe w pierwszych latach. Remisję ocenia się m.in. na podstawie USG i poziomu tyreoglobuliny, a pierwsza kontrola zwykle odbywa się do 12 miesięcy po zakończeniu terapii. Zaleca się badanie USG szyi co 6 miesięcy przez pierwsze 5 lat, potem raz w roku, oraz regularne oznaczanie tyreoglobuliny przez około 10 lat, a w razie niepokojących wyników wykonywane są dodatkowe badania diagnostyczne.

Co dalej po leczeniu? Monitorowanie zdrowia i opieka długofalowa

Po zakończeniu leczenia niezwykle istotne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia, ponieważ nawet przy korzystnych wynikach terapii może występować ryzyko nawrotu choroby – szczególnie w ciągu pierwszych kilku lat po terapii. 

Remisja – co to znaczy?

Remisja to okres, w którym nie obserwuje się aktywnej choroby nowotworowej. Choć nie zawsze można mówić o całkowitym wyleczeniu, remisja jest stanem, w którym nowotwór przestaje być wykrywalny w badaniach, a pacjent nie doświadcza objawów choroby.
Warto wiedzieć, że o remisji mówimy, gdy:

• nie widać zmian nowotworowych w badaniach obrazowych (np. USG),
• poziom białka o nazwie tyreoglobulina jest bardzo niski (<1 ng/ml) i nie wzrasta po stymulacji TSH,
• brak jest innych oznak nawrotu choroby.

Pierwsza ocena remisji przeprowadzana jest zazwyczaj w ciągu 12 miesięcy po zakończonym leczeniu. W tym okresie często wykonuje się również scyntygrafię szyi lub całego ciała.

Regularne kontrole

Po leczeniu konieczne są regularne kontrole, ponieważ nawroty choroby – choć rzadkie po skutecznej terapii – mogą wystąpić nawet po kilku latach.

Obejmują one:

• USG szyi – co 6 miesięcy przez pierwsze 5 lat, a następnie raz w roku,
• monitorowanie poziomu tyreoglobuliny – regularnie przez pierwsze 10 lat; później częstotliwość badań może zostać zmniejszona,
• dodatkowe badania diagnostyczne (zaliczane do świadczeń gwarantowanych) – wykonywane u niektórych pacjentów, w zależności od objawów lub niepokojących wyników wcześniejszych badań.

Wsparcie psychiczne i społeczne

Leczenie raka tarczycy to nie tylko terapia medyczna. Ważne jest też wsparcie emocjonalne i społeczne. Proces powrotu do zdrowia często wiąże się z potrzebą konsultacji z psychologiem lub psychoonkologiem, a w niektórych przypadkach także z psychiatrą, zwłaszcza gdy pojawiają się zaburzenia nastroju, takie jak lęk czy depresja. Pacjent może również potrzebować pomocy w adaptacji do codziennego życia – w powrocie do pracy, relacji społecznych czy aktywności fizycznej.