Charakterystyka narządu

Pęcherz moczowy to pojedynczy narząd umiejscowiony w części środkowej podbrzusza, którego główną funkcją jest magazynowanie moczu. U zdrowego człowieka może on pomieścić od 250 do 500 ml moczu. 

Ściana pęcherza składa się z kilku warstw. Wewnętrzna wyściółka pęcherza moczowego zbudowana jest z komórek nabłonka przejściowego (urotelialnego). Komórki urotelialne, zwane komórkami przejściowymi, mają zdolność zmiany kształtu - rozciągają się, gdy pęcherz wypełnia się moczem i kurczą, gdy jest opróżniany.

Budowa i funkcje pęcherza moczowego

Pęcherz moczowy to narząd umiejscowiony w części środkowej podbrzusza. Jego głównym zadaniem jest magazynowanie moczu wytwarzanego przez nerki oraz umożliwienie jego kontrolowanego wydalania. U dorosłego człowieka pęcherz zazwyczaj mieści od 250 do 500 ml moczu, choć niektóre osoby mogą pomieścić więcej.

Ściana pęcherza składa się z kilku warstw. Wewnątrz znajduje się specjalny nabłonek przejściowy, zwany urotelialnym. Komórki tego nabłonka mogą zmieniać kształt: rozciągają się, gdy pęcherz się wypełnia, i kurczą, gdy mocz jest wydalany. Dzięki temu pęcherz może „rosnąć” bez nadmiernego wzrostu ciśnienia, co chroni nerki i drogi moczowe.

Pod nabłonkiem znajduje się mięsień wypieracz – mięsień gładki, który odpowiada za opróżnianie pęcherza podczas oddawania moczu. Skurcze tego mięśnia są kontrolowane przez nerwy, co pozwala nam świadomie decydować o momencie mikcji (medyczne określenie oznaczające oddawanie moczu).
Na zewnątrz ściany pęcherza znajdują się tkanka łączna i warstwa tłuszczowa, które chronią pęcherz i utrzymują go w odpowiednim miejscu w miednicy. Dodatkowo pęcherz ma własną sieć nerwów, które informują mózg o tym, jak bardzo jest wypełniony. Dzięki temu mózg może odpowiednio sterować momentem oddania moczu. 

Pęcherz nie działa w izolacji – współpracuje z całym organizmem. Na jego funkcje wpływają także hormony, które regulują ilość wydalanego moczu i pomagają utrzymać równowagę wodno-elektrolitową organizmu.