Rehabilitacja

    Data aktualizacji: 2026-01-13

    Po operacji usunięcia przytarczyc niektórzy pacjenci odczuwają bóle i napięcia w szyi, barkach czy klatce piersiowej. Wynikają one zarówno z procesu gojenia czy zaburzeń w układzie mięśniowo-szkieletowym. Objawy mogą pojawić się od razu po zabiegu lub dopiero po kilku miesiącach, a ich nasilenie zależy od zakresu operacji i indywidualnych predyspozycji. Rehabilitacja, w tym ćwiczenia i fizjoterapia, pomaga poprawić ruchomość, skorygować postawę i zmniejszyć dolegliwości. Warto też korzystać ze wsparcia foniatrycznego przy problemach z głosem oraz psychologicznego, aby łatwiej wrócić do codziennego życia i poczuć się bezpiecznie po leczeniu.

    Rehabilitacja fizyczna i wsparcie psychiczne po operacji przytarczyc

    Po operacji przytarczyc u niektórych pacjentów mogą pojawić się bóle i napięcia w szyi, barkach czy klatce piersiowej. To normalne i wynika m.in. z gojenia tkanek, powstawania blizny oraz zmian w mięśniach i stawach. Objawy mogą pojawić się od razu po zabiegu, ale czasem też po kilku miesiącach. Ich nasilenie zależy od rozległości operacji i indywidualnych cech pacjenta. Oprócz tego, blizna pooperacyjna może powodować trudności w połykaniu lub zaburzenia pracy stawu skroniowo-żuchwowego. Czasem obserwuje się też zmianę postawy, np. wysuwanie głowy do przodu. Dodatkowo mogą pojawić się bóle głowy związane z napięciem mięśni lub zmianami hormonalnymi. Dlatego ważna jest rehabilitacja, której celem jest przywrócenie elastyczności tkanek wokół blizny, poprawa ruchomości szyi i korekcja postawy. Bliznę i okoliczne mięśnie można bezpiecznie ćwiczyć pod okiem fizjoterapeuty, co zmniejsza dolegliwości i poprawia komfort życia.

    Operacja w obrębie szyi może też uszkodzić nerwy krtaniowe, co powoduje chrypkę lub zmianę barwy głosu. W takich przypadkach pomocna jest rehabilitacja foniatryczna, która pozwala odzyskać sprawność głosu.

    Diagnoza nowotworu i intensywne leczenie są dużym obciążeniem psychicznym. Lęk przed nawrotem choroby może utrudniać codzienne życie. Dlatego wsparcie psychologa, psychoonkologa lub psychoterapeuty jest bardzo ważne i pomaga wrócić do równowagi.

    Źródła: