Rokowania

Rokowanie w raku sromu w dużej mierze zależy od tego, na jakim etapie choroba jest wykryta. Im wcześniej, tym większa szansa na skuteczne leczenie i zachowanie komfortu życia. Dlatego tak ważne jest, by nie lekceważyć pierwszych sygnałów – uporczywego świądu, niewielkich guzków czy trudno gojących się zmian w okolicach intymnych – i jak najszybciej skonsultować je z ginekologiem. Duże znaczenie ma także leczenie w doświadczonych ośrodkach oraz systematyczne wizyty kontrolne po zakończonej terapii. To one realnie zwiększają szanse na trwałe wyzdrowienie i pozwalają dłużej cieszyć się zdrowiem.

Jakie są perspektywy po diagnozie i leczeniu?

Rokowanie u chorych na raka sromu zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby. Wczesne wykrycie raka sromu wiąże się z bardzo dobrym rokowaniem – szanse na przeżycie 5 lat sięgają nawet 95%. Dlatego tak ważna jest szybka reakcja na pierwsze objawy, takie jak uporczywy świąd, guzki czy owrzodzenia w okolicach intymnych. W bardziej zaawansowanych przypadkach, szczególnie z obecnością przerzutów, pięcioletnie przeżycie spada do około 30% [2].  Ważnym czynnikiem wpływającym na rokowanie jest również rodzaj leczenia i odpowiedź na terapię. Pacjentki leczone w specjalistycznych ośrodkach onkologicznych, pod opieką wielodyscyplinarnego zespołu, mają większą szansę na skuteczne leczenie i zachowanie jakości życia. Regularne kontrole po leczeniu pomagają szybko wykryć ewentualny nawrót, co również poprawia rokowanie.