Rokowania

    Data aktualizacji: 2026-01-07

    Rokowanie w raku wątrobowokomórkowym jest trudniejsze niż w większości nowotworów litych, ponieważ chorobie często towarzyszy marskość wątroby, wpływająca na długość życia. Przebieg raka wątrobowokomórkowego zależy od cech nowotworu – liczby i wielkości zmian, nacieku naczyniowego oraz przerzutów, a także od funkcji wątroby oraz ogólnego stanu pacjenta.

    Czynniki wpływające na rokowanie

    W przypadku raka wątrobowokomórkowego (HCC) prognozowanie przebiegu choroby jest trudniejsze niż w większości nowotworów litych, ponieważ współistnieje z nim marskość wątroby, która sama w sobie wpływa na długość życia.

    Główne czynniki prognostyczne obejmują w HCC:

    • charakterystykę nowotworu (liczba i wielkość zmian, obecność nacieku naczyniowego, – występowanie przerzutów pozawątrobowych),
    • ocenę funkcji wątroby według skali Childa–Pugha lub skali MELD (Model for End-stage Liver Disease),
    • ogólny stan chorego, mierzony najczęściej według klasyfikacji ECOG (Eastern Cooperative Oncology Group).

    Rokowania w raku wątroby według klasyfikacji barcelońskiej BCLC

    Stopień 0 (bardzo wczesny)

    Nowotwór jest w początkowej fazie rozwoju, a guz nie przekracza 2 cm. Stan zdrowia pacjenta jest dobry, a funkcje wątroby są zachowane. Szacuje się, że ponad 90% chorych w tym stadium przeżywa co najmniej 5 lat.

    Stopień A (wczesny)

    Nowotwór obejmuje większe niż 2 cm guzy lub więcej niż trzy ogniska. Pomimo tego funkcje wątroby pozostają prawidłowe, a pacjenci są w dobrym stanie ogólnym. W przypadku zastosowania leczenia chirurgicznego, takiego jak częściowa resekcja wątroby lub przeszczep, 5-letnia przeżywalność wynosi około 70%.

    Stopień B (średniozaawansowany)

    Choroba ma postać wielkoguzkową, a rokowania zależą od wdrożonego leczenia. Przy zastosowaniu chemioterapii średni czas przeżycia wynosi około 3 lata.

    Stopień C (zaawansowany)

    Nowotwór rozprzestrzenił się na sąsiadujące tkanki lub narządy, co znacznie pogarsza rokowania. Przeciętna długość życia od momentu diagnozy wynosi około 10 miesięcy.

    Stopień D (terminalny) 

    Choroba osiąga końcowe stadium, a dostępne metody leczenia nie są już skuteczne. Średni czas przeżycia wynosi zazwyczaj kilka miesięcy, a jedynie 11% pacjentów przeżywa rok od momentu diagnozy.

    Źródła: